Hij houdt van mij - hoofdstuk 19


	Hoofdstuk 19 Je leven lang leren vertrouwen “Als je eenmaal God hebt leren kennen als Vader, worden alle methoden om zekerheid en voorspoed te krijgen ontmaskerd als zinloze slavernij. Als je God kent als Vader voel je je zeker in alle omstandigheden.” - David en John Yates in een niet-gepubliceerd artikel De monteur schatte dat de reparatie van de verwarming in mijn auto zeker meer dan $300,00 zou gaan kosten. Je kan je voorstellen hoe verrast ik was, toen ik m’n auto kwam ophalen en hij zei: “Dat is dan $18,75.” Ik keek hem aan, er niet zeker van of ik het wel goed had gehoord en hij glimlachte naar me. Ik herhaalde verbaasd het bedrag dat hij genoemd had en vroeg: “Wat was er mis mee?” “Het was niet wat wij dachten. We vonden een losse kabel en die hebben we voor u vastgezet.” Omdat ik niet bepaald technisch ben onderlegd en te vaak beduveld ben geworden door ‘gewetenloze’ monteurs, ga ik ervan uit dat ze me allemaal bedriegen. Ik heb mijn auto zo vaak naar een garage gebracht voor olieverversen voor zo’n $30,00 (dacht ik), om vervolgens te horen dat de reparaties (die dacht ik niet eens nodig waren!) $200,00 kostten. En het was nooit andersom geweest. Dit was de eerste keer, dat ik naar deze monteur was gegaan, maar het was zeker niet de laatste keer! Door te laten zien dat hij te vertrouwen was, terwijl hij gemakkelijk misbruik van de situatie had kunnen maken, won hij mijn vertrouwen. Ik vertrok in de wetenschap dat ik eindelijk een eerlijke monteur had gevonden en zo lang als we in die buurt hebben gewoond, was hij de enige monteur die aan mijn auto mocht komen. Een simpele daad van integriteit zorgde ervoor dat ik zijn vakmanschap vertrouwde en hij heeft me nooit teleurgesteld. God wil dat wij ons vertrouwen net zo op Hem bouwen, maar dan in het groot. Door onze zonde op Zich te nemen en haar te vernietigen ten koste van Zijn eigen leven, liet Hij ons zien hoe ver Hij in Zijn liefde voor ons wilde gaan. Die daad zorgt voor een vertrouwensbron voor ons die net zo onveranderlijk is als Hij. We zullen nooit meer aan Zijn bedoelingen hoeven te twijfelen, wat er ook gebeurt. Wel of niet vertrouwen? De meeste lessen die we op het gebied van vertrouwen hebben geleerd, zijn ongelofelijk pijnlijk geweest. Zijn we niet allemaal teleurgesteld geweest in mensen van wie we dachten, dat ze ons eerlijk of liefdevol zouden behandelen? Misschien heb je meegemaakt, dat je verraden werd door mensen die jij als goede vrienden beschouwde, omdat je niet meer tot enig nut voor hen was. In de loop van ons leven leren we op onze hoede te zijn voor mensen, omdat we gemerkt hebben dat er maar weinig zijn die je echt kan vertrouwen. Dat mag een wat afgezaagde opmerking lijken, maar Jezus had daar ook mee te maken. Hij vertrouwde Zichzelf niet toe aan jan en alleman, omdat Hij wist wat er in de mensen was (Joh. 2:24). En dus zullen we vaak teleurgesteld worden als we anderen willen vertrouwen Maar God wil niet in de eerste plaats dat we anderen vertrouwen, maar dat we hen liefhebben, maar alleen Hem vertrouwen. Maar op Hem leren vertrouwen kan ook een worsteling zijn. Op mijn reis werd ik vaak teleurgesteld wanneer ik op God probeerde te vertrouwen. Het lijkt allemaal zo makkelijk wanneer alles naar wens verloopt, maar wanneer we te maken krijgen met moeilijke en wanhopige situaties, lijkt het soms wel of Hij onze vurige gebeden negeert. Je hebt vast ook wel eens meegemaakt dat je op God vertrouwde en verwachtte dat Hij iets zou doen, om vervolgens te merken dat Hij je naar het scheen in de steek liet? Hoe kunnen zulke momenten je nu helpen om Hem te vertrouwen? Raar maar waar: ze helpen inderdaad! Ik dacht vroeger dat het zondig was om in God teleurgesteld te zijn, maar nu heb ik geleerd dat het een waardevol onderdeel van het proces is. Als ik teleurgesteld ben in God, houdt dat in dat ik onjuiste gedachten over Hem had. De waarheid is, dat Hij nooit ophoudt op een volmaakte manier van mij te houden, ongeacht hoe het bij mij overkwam. Hij deed niet wat ik van Hem verwachtte, niet omdat Hij minder van me hield op dat moment (zoals ik dacht), maar omdat Zijn manier van doen de mijne ver overtreft. “Oneindig veel meer dan wij bidden of beseffen,” zoals Paulus het onder woorden brengt (Ef.3:20). Als ik terugkijk, dacht ik dat ik God kon vertrouwen en dat Hij mij een gemakkelijk leven zou geven, door te geven wat ik nodig had en mij te vrijwaren van iedere pijnlijke ervaring. Maar dat stond helemaal niet in Gods agenda voor mij. Hij wilde Zijn heerlijkheid in mijn leven brengen, om iemand van me te maken die Zijn beeld in een gevallen wereld zou laten zien. Dus ging Hij zelden met mijn omstandigheden om op een manier zoals ik het wilde en omdat ik de manier waarop Hij van mij hield niet accepteerde, holde het mijn vertrouwen uit. Door het kruis heeft God een weg gebaand waardoor wij Hem kunnen vertrouwen. Een weg die uitstijgt boven wat wij het beste vinden en ons verstand te boven gaat. Een weg die ons door de donkerste omstandigheden heen kan leiden, zonder dat we aan Zijn liefde twijfelen, maar juist ons rustpunt erin vinden. De taal van God leren verstaan Vorig jaar reisde ik een maand lang door Frankrijk om in verschillende plaatsen te spreken. Vaak logeerde ik bij mensen die geen Engels verstonden. Ik vond het zo frustrerend om zo dicht bij enkele van Gods ‘schatten’ te verblijven zonder dat ik hun taal kende en niet kon verstaan wat ze te vertellen hadden. Zo heb ik me ook gevoeld op mijn reis met God. Ik heb er vaak geen idee van wat Hij mij probeert te zeggen, of wat Hij in mijn leven probeert te doen. Ik ben meer gewend aan de taal van menselijke inspanningen en bezorgdheid, dan aan ‘de taal van vertrouwen’. Maar het is een schat die ik niet wil missen, hoe moeilijk ik het ook vind om het te leren. Vertrouwen op God‘s liefde voor jou betekent gewoon dat je elke dag, en in elke situatie, er zeker van kan zijn dat God weet wie je bent, en dat Hij meer om jou geeft dan jijzelf doet en dat Hij in staat is om zijn heerlijkheid in jou uit te werken. Als je Hem vertrouwt zal je merken, dat je meewerkt met Zijn werk in je en door je heen. Vertrouwen wil niet zeggen, dat je freewheelend door het leven gaat, veronderstellend dat alles wat er gebeurt wel van God zal zijn. Het is meer een aktief deelnemen dat voortkomt uit je relatie met Hem. Zonder dat laatste is, wat velen vertrouwen noemen alleen maar een christelijke versie van fatalisme of zelfvoldaanheid. Waar ik ook maar over vertrouwen spreek, komt altijd weer de vraag naar voren:”Wil dat zeggen, dat ik niets meer hoef te doen en dat God alles doet?” We zijn zo getraind om op onze eigen inspanningen te vertrouwen, dat we niet verder zien. We stellen ‘vertrouwen op Hem’ op een lijn met niets doen, omdat we soms dachten te merken dat Hij toch niets doet. Op God vertrouwen leidt niet tot sloomheid, en het verschaft ons ook niet een excuus om laks te zijn. Degenen die leren op God te vertrouwen, zullen ontdekken hoe ze aktief deel kunnen nemen aan het werk dat Hij doet. Hoewel Paulus ons waarschuwt om niet te vertrouwen op onze eigen inspanningen, liet hij ons zien, dat met Hem samenwerken wat zal kosten. “Ik kan dit werk alleen maar doen, doordat ik van Christus de kracht daarvoor krijg” (Col.1:29). Het grootste deel van mijn agenda kwam voort uit mijn eigen onzekerheid en mijn behoefte aan success hebben. Het maakte niet uit hoe ik dat ‘verpakte’, of dat nu was door het Gods belofte te noemen of door te denken dat mijn succes ten gunste van het koninkrijk van God zou zijn, Hij hielp mij niet bij het najagen van mijn eigen agenda. Toen ik probeerde het op m’n eentje te doen, raakte ik gefrustreerd en burnt out. Naarmate ik geleerd heb meer op Hem te vertrouwen en duidelijker ben gaan zien, wat Hij in en door mij heen wil doen, merk ik, dat ik zelfs meer bereid ben om de tweede mijl te gaan in wat Hij van mij vraagt. Als ik Zijn agenda volg merk ik, net als Paulus, dat ik meer aankan dan wanneer ik op mijn eigen kunnen vertrouw. Het stelt me in staat om af te tappen van Zijn kracht, waardoor ik niet opgebrand raak. Toen Jezus de mensen vroeg “zich te bekeren en te geloven” in het evangelie, vroeg Hij hen niet spijt te hebben van hun zonden en een orthodoxe theologie aan te hangen. Hij vroeg hen hun eigen agenda los te laten en de Zijne te nemen. Dat is de uitnodiging voor het koninkrijk. Het gaat er niet om of wij naar de hemel willen gaan of naar de hel, maar of we God willen vertrouwen of door willen gaan met op onszelf te vertrouwen. Om dat te doen, vertrouwen op Hem, zal Hij ons leren hoe we Zijn aanwezigheid in ons kunnen herkennen. Hij zal ons leren hoe we Zijn hart kunnen verstaan en hoe we in vertrouwen Zijn wil kunnen doen. Maar het lesrooster vind je niet waar je het zou verwachten. Leven aan het eind van je latijn Jezus dacht over alles blijkbaar anders dan wij. “Je bent gezegend, als je aan het eind van je latijn bent. Als jij minder wordt, is er meer van God en Zijn heerschappij.” Zo vertaalt Eugene Peterson de eerste zaligspreking in ‘De Boodschap’ (een moderne Engelse bijbelvertaling) en ik denk, dat hij de spijker op de kop slaat. Ik heb nog nooit meegemaakt, dat iemand in een samenkomst het volgende getuigenis gaf:”Ik voel me vandaag echt gezegend, want ik kan op niets meer terugvallen. Ik ben alles kwijt en ik ben aan het eind van mijn latijn.” Wij vinden niet dat zulke mensen gezegend zijn. Wij vinden dat ze in nood zijn. Wij vinden dat we gezegend zijn als in al onze behoeften wordt voorzien en er geen donkere wolken meer aan de horizon te zien zijn. Maar we hebben het mis. Iedere schrijver van het Nieuwe Testament laat de woorden van Jezus weerklinken. Zij vertellen ons allemaal, dat we ons kunnen verheugen in de meest moeilijke omstandigheden, omdat Jezus in die perioden dingen in ons zal uitwerken, die we nooit door Hem zouden laten aanraken als alles naar wens verliep. Hij zei ons niet, dat we ons moeten verheugen met die moeilijke periode, maar in die periode, omdat Hij ze zal omzetten in Zijn glorie. Het is waar: we kunnen alleen groeien als we in uiterste nood zitten. Als we het zelf kunnen oplossen, doen we dat! Als we er zeker van zijn, dat wij het kunnen fixen, zullen we niet naar Hem luisteren. Als we genoeg geld, tijd, energie en talenten hebben, of mensen die dat hebben, zullen we eerst dat proberen. Als we aan het eind van ons latijn zijn gekomen, zijn onze mogelijkheden uitgeput. Daarom noemt Hij die momenten gezegend. Hoewel ik de perioden van rust en verfrissing die Hij in mijn leven geeft, waardeer, besef ik dat alleen wanneer ik geconfronteerd word met mijn eigen ontoereikendheid en de dwaasheid van mijn eigen verlangens, ik pas echt de glorie van Gods koninkrijk kan ervaren. Je komt niet zo maar op dat punt. Maar wanneer we uiteindelijk ophouden met te proberen onszelf te redden, zullen we proeven van Zijn onmetelijke glorie. Tijdens deze reis zal je merken, dat al het goede dat Hij in je leven op je hart legde, op een moment kwam dat je het heel moeilijk had. Ik denk geen moment dat God de veroorzaker van die moeilijke tijden is geweest: het feit dat we in een gevallen wereld leven verschaft Hem voldoende mogelijkheden om in onze nood dichtbij te zijn. Wat mij verrast is hoe Hij de pijnlijkste momenten voor Zijn doeleinden kan gebruiken en dit ook doet. Je zal zelfs zien, dat Hij het slechte dat anderen hebben bedacht of gedaan, gebruikt om je hart te zuiveren en je te leren nog meer op Hem te vertrouwen. Veel onderdelen van het tijdschema op deze reis vind je juist in de omstandigheden die je zo graag zou zien veranderen door je smeekbeden tot God. Deze reis wordt plotseling nog pijnlijker dan je je zou kunnen voorstellen, maar ook met meer wonderen dan je kan bevatten. Denk niet dat het een brede weg is, want dat is ze niet. Je zal merken dat zelfs je beste vrienden in Christus niets begrijpen van de moeilijkheden die jij tijdens je reis meemaakt. Maar vertrouw Hem dat Hij je er doorheen wil leiden en Hij zal dat ook doen. En wanneer Hij dat doet, zorgt Hij ervoor dat je wat meer op Hem gaat lijken. Ik weet niet of we ons op ons gemak zullen voelen als we aan het eind van ons latijn zijn, maar we zullen in ieder geval niet bang hoeven te zijn of denken dat Hij ons in de steek heeft gelaten. Verder dan jouw mislukkingen Een vriend van me heeft onlangs zijn baan verloren en is druk bezig een andere te zoeken. Op een dag vertelde hij me dat hij net een loodgietersbaan was misgelopen en dat iemand anders, die veel minder geschikt was dan hij, de baan kreeg. Omdat ik wist dat mijn vriend in Gods leven wilde wandelen, vroeg ik hem of er iets zou kunnen zijn waardoor hij die baan niet gekregen had, als God wilde dat hij die baan wel kreeg. “Ik denk, dat ik het op de een of andere manier verknald heb,” zei hij. “Dus jij denkt, dat God niet groter is dan jouw fouten?” Dit is een misvatting waar velen van ons intrappen. Als onze vrijheid om God te vertrouwen opgehangen wordt aan ons vermogen om alles in orde te maken, dan zijn we eigenlijk weer terug bij af en vertrouwen we weer op ons zelf, nietwaar? Als God niet groter is dan mijn weifelende pogingen om te leren hoe ik met Hem moet wandelen, kan ik het net zo goed nu maar opgeven. Maar Hij is wel groter dan mijn problemen! Dat is de les die Hij Petrus leerde in de nacht toen Hij hem confronteerde met het grootste falen in zijn leven. Hij had hem gezegd dat het zou gebeuren, maar Petrus was er zeker van, dat hij sterk genoeg was om elke aanslag op zijn relatie met Jezus te weerstaan. Zou jij ook niet gewild hebben dat Jezus Petrus naar huis had gestuurd en hem gezegd had, dat hij de deur op slot moest doen, onder de dekens kruipen en wachten tot zondagochtend? Jezus probeerde niet eens Petrus tegen te houden toen hij Hem wilde volgen naar het huis van Kajafas, waar hij zijn Vriend zou verloochenen. Wat nog verbazingwekkender is, is dat zelfs voordat Petrus het verknalde, Jezus al voor hem gebeden had, dat hij er doorheen zou komen. “Maar Ik heb voor jullie gebeden, dat jullie geloof zou blijven. En wanneer je van je verkeerde weg bent teruggekomen versterk dan je broeders in het geloof” (Luc. 22:32). Probeer alsjeblieft te begrijpen wat Jezus hier doet. Hij had het falen van Petrus al ingecalculeerd voordat hij die begaan had. Hij wist wat Petrus niet wist. Hij had hem de smart kunnen besparen, maar Hij wilde dat Petrus aan het eind van zijn Latijn zou komen en dat hij niet meer op zijn eigen kunnen zou kunnen vertrouwen om Jezus te volgen. Ik vermoed dat dit de pijnlijkste maar ook de meest vreugdevolle les was, die Petrus ooit heeft geleerd. Toen er minder over bleef van Petrus, kwam er meer van God en Zijn heerschappij. Denk geen moment, dat de misstappen en tuimelingen die je maakt op je weg om te leren leven in de liefde van de Vader jou uitsluiten van Zijn tafel. God is bij machte in en door jou te werken ondanks jouw manco’s. Hij weet dat leren leven in het vertrouwen op Zijn liefde middenin de realiteit van het dagelijkse leven, het moeilijkste is wat je ooit zal leren. Een levenslange reis Een van mijn vrienden had erg last van perfectionsime. Iedere keer als we het over genade hadden, wilde hij het wel geloven, maar altijd was hij zich zo bewust van zijn tekortkomingen, dat het hem niet lukte om God te vertrouwen voordat hij beter presteerde. Maar op een dag gebruikte God een van z’n hobbies om hem iets te leren over genade. Hij werkt graag met hout en vindt het ook fijn om mooie dingen voor zijn huis te maken. Het begon bij hem te dagen, toen hij merkte hoe verschillend hij en zijn vrouw deze hobby beoordelen. Zij geniet van het eindprodukt, om het ergens in huis neer te zetten zodat iedereen het kan zien. Hij echter geniet veel meer van het maken ervan. Hij vindt het heerlijk om een ruw blok hout te nemen en er iets moois van te maken. Als hij het af heeft is hij al weer aan het nadenken over wat hij nu weer zal gaan maken. “Ik kwam er eindelijk achter, dat God niet alleen geinteresseerd is in het eindprodukt, Hij geniet ook van het hele proces daaraan voorafgaand.” Hij heeft gelijk. God geniet ervan om angstige slaven van de zonde te nemen en hen te leren hoe ze kunnen leven als geliefde zonen en dochters. Hij weet hoe je de lagen van zelfzucht en schaamte af moet pellen om Zijn beeld in ons vorm te geven. Dat is de reden waarom de schrijver van de brief aan de Hebreeen Jezus de Leidsman en de Voleindiger van ons geloof noemt. Hij begon ermee aan het kruis en met nauwgezette zorg gaat Hij verder met beeldhouwen, schuren en polijsten, totdat we de schat zijn geworden die Hij Zich in Zijn hart had voorgesteld voor de grondlegging der wereld. Het is een proces, dat Hij van begin tot eind in de gaten houdt, en het is een reis die een levenlang duurt. Jij kan niets doen om het te ‘laten gebeuren’, maar je kan wel kiezen om Hem te vertrouwen en het ongelofelijke proces te zien, dat Hij gebruikt om Zijn glorie in je tevoorschijn te laten komen. “ Als God aan onze kant staat, wie zal dan tegen ons zijn? God heeft immers Zijn eigen Zoon niet ontzien, maar Hem uitgeleverd terwille van ons allemaal. Zal Hij , nu Hij Zijn Zoon heeft gegeven, ons dan ook niet alles geven?” -Rom. 8: 31-32 Vragen voor je persoonlijke reis: • Op welk punt voel je dat je ‘elastiek’ bijna uitgerekt is? • Waar maakt God de zwakheid van je eigen kunnen en de dwaasheid van je ’hoogste’ wijsheid zichtbaar? • Laat de gedachte los, dat jouw misstappen en mislukkingen er de oorzaak van zijn dat je nu bent wie je bent, want God is een ongelofelijk werk in je aan het doen. Hij nodigt je uit om Hem veel meer te gaan vertrouwen dan je in het verleden ooit hebt gedaan. • Vraag God je te leren hoe je je zelfvoldaanheid kan loslaten en Hem vertrouwen. • Doe vervolgens alles waartoe het vertrouwen op Gods liefde je leidt en laat jezelf niet opjagen door je bezorgdheid en angst. Voor bespreking in de kleine groep: • Vertel de anderen eens hoe je ervaren hebt, dat God je leerde op Hem te vertrouwen toen je het niet meer zag zitten. • Lees Romeinen 8 vers 31-32 en praat met de anderen over hoe het kruis je de zekerheid geeft, dat de Vader ook vandaag van je houdt, al zit je midden in wat voor situatie dan ook. • Zelfs al is het advies “Je moet gewoon meer op God vertrouwen” waar, waarom is het het slechtste advies wat je iemand die in een crisis zit kan geven? • Ga eens na waarom je schijnbaar alleen iemand kan helpen als je begrijpt waar hij/zij doorheen gaat. Hoe kunnen we iemand helpen op zijn reis, zelfs als God dingen in zijn leven doet, die hij noch jij begrijpt? • Vraag samen aan God je te leren hoe je in de dingen van alledag in dit vertrouwen kunt wandelen. Ga naar hoofdstuk 20

	Lifestream Homesite van de schrijver Wayne Jacobson (Engels) Contact Contact mogelijk met de vertaler Coen Groos of met de webmaster Mirjam Slootweg alias Cybermier

	De schrijver, Wayne Jacobson, heeft vaak gezegd dat ‘HE LOVES ME’ het belangrijkste boek is dat hij ooit heeft geschreven. Het is zijn verlangen dat dit boek voor iedereen beschikbaar is. Leren leven vanuit de dagelijkse ervaring van Vaders liefde en niet vanuit een prestatie-gerichtheid die voortkomt uit een religieus plichtsbesef. Dit zal je leiden naar een intiemere vriendschapsrelatie met Hem. Het zal je diepste innerlijk raken en je volkomen veranderen. Het zal je vrijzetten om Hem in de wereld bekend te maken door met anderen deze reis te delen en je zult ervaren hoe fantastisch het leven van een christen kan zijn. Deze vertaling van ‘HE LOVES ME’ (van Wayne Jacobson) wordt je gratis aangeboden. Hoewel er copyright op rust, mag je het via de elektronische weg of in geprinte vorm doorgeven aan anderen, als je er maar geen geld voor vraagt en niets aan de inhoud verandert.