Hij houdt van mij - hoofdstuk 14


	Hoofdstuk 14 Wat er werkelijk gebeurde aan het kruis “Wat heeft deze doodgewone mensen (die zulke lafaards waren, dat ze niet bij het kruis durfden te staan voor het geval ze er mee te maken zouden krijgen) veranderd in helden die zich door niets en niemand lieten stoppen? Oplichterij? Een hallucinatie? Spookachtige onzin in een donkere kamer? Of Iemand die rustig deed wat Hij gezegd had dat Hij zou doen: dwars door de dood heen lopen?” - J.B.Phillips, ‘Is God at Home?’ De gebeurtenissen in het aardse leven van Jezus zijn goed gedocumenteerd. Alle schrijvers van de evangelieen vermelden Zijn ondervraging door de religieuze leiders van Jeruzalem, Zijn verhoor voor Pilatus, dat Hij gegeseld werd door Romeinse soldaten en Zijn kruisiging. De vernedering en de lichamelijke foltering tot de dood erop volgde aan het kruis zijn het onderwerp geweest van vele preken en boeken. We weten heel goed welke folterende pijn Hij heeft gevoeld toen Hij aan een kruis werd genageld met een doornenkroon op Zijn schedel gedrukt en we weten ook hoe Zijn foltering in hevigheid toenam in de laatste drie uren toen Hij daar hing, letterlijk ‘blootgesteld’ aan de blik van de mensen en bespot door Zijn lasteraars. Het gewicht van dat moment echter is niet zo gemakkelijk te vatten. Het gezichtspunt dat de meesten van ons hebben, dat uitgaat van de gedachte dat God tevreden gesteld moest worden aan het kruis, gaat ongeveer als volgt: omdat Jezus een zondeloos leven leidde, hoefde Hij niet te sterven. Hij onderwierp Zich echter aan het verlangen van de Vader en als offer werd de schuld van onze zonden op Hem gelegd. En daarom gaf God Hem de straf die wij door onze zonden hadden verdiend. Het vonnis werd uitgevoerd en God was tevredengesteld, zodat onze zonden nu zijn kwijtgescholden en wij gerechtvaardigd voor de Almachtige God kunnen staan. Hoewel dit scenario misschien tegemoet komt aan ons eigen gevoel van schande en schaamte vanwege onze zonden en ons falen, vertelt ze slechts een deel van het verhaal. Als we verder gaan, geeft dit gezichtspunt een beschrijving van de Vader en de Zoon alsof Zij een Goddelijke versie van ‘goede agent/slechte agent’ zijn. Ten einde de eisende Rechter van het universum ervan te weerhouden de volle lading van Zijn toorn over ons uit te gieten, haastte Jezus Zich naar het toneel en wierp Zich tussenbeide. In Zijn toorn doodde God Hem en zo werd Zijn boosheid bekoeld. Maar dat is slechts een aards gezichtspunt van die ongelofelijke gebeurtenis. In de Schrift zien we vele lichtplekken die een veel grootser perspectief bieden. Hier zien we wat er in God plaats heeft gevonden: het werk dat een Vader en een Zoon samen tot stand brachten, niet om de boosheid van God te sussen, maar om ons schoon te wassen van zonde. Hun bedoeling was niet, om de zonde te straffen, maar om haar kracht te vernietigen en een weg te banen waardoor de mensheid gered zou worden van de droesem van de zonde en de relatie te herstellen die God altijd al gewild had met Zijn volk. Wat we vanuit dit gezichtspunt zien, is niet het verhaal van een gestraft slachtoffer, maar van iets veel luisterrijkers. Niet alleen een slachtoffer Jazeker, Jezus werd onmenselijk gefolterd en het was duidelijk de bedoeling van de Romeinse soldaten, dat de extreme folteringen Zijn leven zouden beeindigen. Maar dat is niet het hele verhaal. Er is niets en niemand dat de Zoon van God zou hebben kunnen doden. Jezus was niet het slachtoffer van de leugens van de religieuze leiders noch van de verdorven Romeinse politieke handelwijze. Geen enkele mate van foltering zou voldoende geweest zijn om Hem te doden. De dood zou pas intreden als Hij er Zich aan over gaf. “De Vader houdt van Mij, omdat Ik Mijn leven geef en het later zal terugnemen. Niemand berooft Mij van het leven; Ik geef het uit eigen vrije wil.” (Joh. 10:17-18). Alleen de ziel die zondigt, zal sterven. Aangezien Jezus geen zonde kende, kon de dood Hem niet overmeesteren. In plaats daarvan onderwierp Hij Zich er aan voor iets goeds. Hij onderwierp Zich niet aan de gebeurtenissen aan het kruis, maar als laatste gaf Hij Zijn geest in de handen van God en gaf Hij Zichzelf over aan de dood. Noch Adam en Eva in de Hof, noch Jezus aan het kruis waren het slachtoffer van de keuzes van andere mensen. In de oorspronkelijke schoonheid van de onbezoedelde Schepping, konden Adam en Eva zich er niet toe zetten om God te vertrouwen en hun eigen begeerten los te laten. Maar in de folterende gruwel van het kruis en de diepste duisternis die daar over Hem kwam, gaf Jezus Zich bewust en ieder moment over aan de wil van Zijn Vader. Hij had op elk ogenblik tijdens dit process de pijniging kunnen stoppen, een legioen engelen kunnen roepen en degenen die Hem wilden doden wegvagen. Wat een verbazingwekkende daad! Ik geloof niet, dat ik me ooit willens en wetens aan de donkerste tragedies in mijn leven heb overgegeven. Ik voel zelden dat ik nog controle heb als de omstandigheden wanhopig worden of wanneer mensen met slechte bedoelingen misbruik van me maken. Als ik een legioen engelen had kunnen roepen om een einde te maken aan mijn pijnlijke omstandigheden, dan zou ik dat gedaan hebben. Ik heb de pijnlijke perioden in mijn leven overleefd, niet omdat ik daarvoor koos, maar omdat er gewoon geen andere optie was. De enige keuze die ik had, was of op een Goddelijke manier erop reageren of op een zelfzuchtige manier. Ik waardeer het kruis zoveel meer, nu ik weet, dat Hij zo’n vijandschap heeft willen verdragen, terwijl Hij volle vrijheid had om op ieder zwak moment het te beeindigen. Zoals de vrijheid van keuze ons in gebondenheid heeft gebracht, heeft de vrijheid van keuze van Jezus ons in de gelegenheid gesteld om er weer los van te komen. Zijn voorbeeld herinnert me er ook aan, dat wij ook geen slachtoffers zijn. Zelfs al doen anderen soms afschuwelijke dingen tegen of met ons, wij hebben nog steeds de vrijheid om het kwade te overwinnen door op Hem te vertrouwen. Nog steeds verzoent Hij de donkerste momenten van het leven door het wonder van Zijn genade. Niet alleen Jezus… Ik geef meteen toe, dat de relatie tussen Vader, Zoon en Geest een mysterie is, dat ons vermogen om het juist te definieren te boven gaat. Maar ik brak m’n hoofd erover, dat God op de een of andere manier in staat is geweest om Zichzelf te ‘splitsen’ aan het kruis. De algemene opvatting aangaande het kruis schijnt te zijn, dat God de Vader Zijn toorn uitstortte over God de Zoon, terwijl Hij op gepaste afstand stond. Zo’n gedachte ontkent niet alleen de essentie van Gods wezen, maar vervormt ook wat er aan het kruis plaatsvond. Paulus schreef, dat “God de wereld met Zichzelf verzoende in Christus..”. God was niet een afstandelijke waarnemer, maar een deelnemer. Hij heeft Jezus niet gezonden om iets te doen, wat Hij niet wilde doen; maar God handelde door Jezus, om onze verzoening tot stand te brengen. Sommigen van ons vatten de roep van Jezus zo op, dat Zijn Vader Hem had verlaten op het donkerste ogenblik, omdat de Vader de Zoon de rug moest toekeren. God kon het niet verdragen om zonde te zien, zodat toen onze zonden op Hem gelegd werden, God Zijn gezicht moest afwenden van Zijn Zoon. God is nooit weggerend van de zondige mensheid. Hij verborg Zich niet voor Adam en Eva in de Hof. Zij verborgen zich voor Hem, toen Hij hen zocht. Het is God niet die het niet kan verdragen zonde te zien, maar wij in onze zonden kunnen het niet verdragen om naar God kijken. Hij is niet degene die zich verbergt. Dat zijn wij. God is machtig genoeg om naar zonde te kijken en er niet door besmet te raken. dat heeft Hij altijd al gedaan. Dat deed Hij ook aan het kruis. In Hoofdstuk 16 zullen we nader gaan bekijken waarom Jezus uitriep:”Mijn God, Mijn God, waarom heeft U Mij verlaten!” Waar het hier om gaat, is, dat God in Zijn totaliteit betrokken was, in alle aspecten van dit ongelofelijke plan. Met ons beperkte inzicht kan de smart die op die dag door de Godheid heen rimpelde zelfs niet gepeild worden. Maar het is belangrijk, dat we inzien dat zij samenwerkten, samen het proces doorstaan hebben om de zonde te vernietigen en zo degenen die zij liefhadden te bevrijden. Jezus was niet het slachtoffer en Zijn Vader was niet de tiran. Zij voerden een plan uit – Vader, Zoon en Geest – dat zij al hadden opgesteld op de dag dat zij besloten hadden een man en een vrouw te scheppen. Zij zouden samen de prijs betalen voor de relatie die zij zo heel graag wilden delen. Niet alleen maar schuldig aan zonde “Want God nam Christus, die geen zonde gedaan had, en belastte Hem met onze zonden. In ruil daarvoor rekent God de rechtvaardigheid van Christus aan ons toe.” - 2 Cor. 5:21 Als we zeggen, dat God onze zondeschuld op Jezus heeft gelegd, zodat Hij Hem kon straffen, missen we het belangrijkere gegeven, dat Jezus geen schuld had aan onze zonden: Hij werd de zonde zelf. Let erop, dat het woord hier in het enkelvoud staat en dat er niet over zondige daden gesproken wordt, maar over de wortel zelf: die egocentrische, op zichzelf vertrouwende natuur, die zichzelf boven God stelt. Paulus schreef, dat op een bepaald moment in de tijd God Jezus tot de personificatie van de zonde maakte. Hoewel dat op het eerste gezicht iets van minder belang lijkt te zijn, is het van cruciaal belang als we willen inzien, wat er werkelijk aan het kruis heeft plaatsgevonden. Hij rekende niet alleen met onze zonden af, maar met de aard van de zonde zelf. Doordat God toestond, dat de zonde Zijn Persoon door de Zoon aanraakte, zou Hij in staat zijn om te zegevieren, in Zichzelf, over dat waar wij geen macht over hebben. Door het vleselijke lichaam van Jezus, stond de zonde recht tegenover de macht van God, en zoals we zullen zien, overwon God de zonde volkomen. Dit onderstreept de dwaling, dat wij in staat zouden zijn om tot God te naderen via de wet of door middel van onze prestaties. En zo neemt God de zonde Zelf op Zich en door het fysieke lichaam van Jezus bewerkt Hij wat de wet niet kon doen:”Hij veroordeelde de zonde in de zondige mens” (Rom.8:3). Merk op, dat het hier niet om zondige mensen die veroordeeld worden gaat, maar om de zonde in hen. Dat wij in Jezus niet (meer) veroordeeld worden komt, doordat Hij de zonde in Zichzelf veroordeeld heeft. Ze kon het niet van Gods macht winnen en doordat God de macht van de zonde verbroken heeft, heeft Hij de deur geopend voor allen die ervan bevrijd willen worden en willen leven in en door het leven van de Vader. Niet alleen de straf Merk ook op dat God niet gericht is op onze zonden als zodanig, als wel op de macht van de zonde zelf. Dit is cruciaal. Want het kruis was niet alleen maar een daad van ‘de zonde straffen’. Het ging er niet om dat Jezus slechts een stap naar voren deed als een onschuldig slachtoffer dat onze plaats innam op het schavot. Het is zeker ook zo dat dit beeld iets tot uitdrukking brengt van wat er gebeurde, maar de straf op zich breekt de macht van de zonde niet. We zien dat ook in onze eigen maatschappij. Kinderen die gestraft worden omdat ze stout zijn geweest, zoeken vaak een manier om het de volgende keer beter te verbergen, maar ze doen het gewoon weer. Zoveel mensen die in de gevangenis hebben gezeten voor een vergrijp, merken dat ze binnen korte tijd na hun invrijheidstelling weer hetzelfde doen. We weten toch allemaal dat de begeerten van ons vlees vaak sterker zijn dan de dreiging met straf of de nadelige gevolgen? Neen, het kruis ging niet in de eerste plaats over het voltrekken van een straf. Het ging over de macht van de zonde overwinnen. In de Zoon heeft God niet slechts de zonde gestraft, maar Hij zorgde voor het tegengif, doordat Christus in staat was vol te houden totdat de zonde zelf vernietigd was. Welnu, allen die Hem aannemen kunnen leven door de uitwerking van dat tegengif, en door een steeds diepere relatie met de Schepper de zonde overwinnen. “Want God nam Christus, die geen zonde gedaan had, en belastte Hem met onze zonden. In ruil daarvoor rekent God de rechtvaardigheid van Christus aan ons toe.” - 2 Cor. 5:21 Vragen voor jouw persoonlijke reis: • Wat komt het eerste in je gedachten als je nadenkt over de dood van Jezus? • Denk eens even verder dan de fysieke aspecten en zie wat er plaatsvond tussen de Vader en de Zoon, toen zij zorgden voor een plek voor jou waar je veilig kan zijn voor de vernietigende kracht van de zonde. • Hier kan je niets anders doen, dan God eenvoudigweg danken voor deze ongelofelijke gift. Voor discussie in de kleine groep: • Deel met elkaar hoe het verhaal van het kruis je leven heeft aangeraakt. Welke gebeurtenissen springen er voor jou uit? • Wat speelde er zich af tussen de Vader en de Zoon op die momenten, denk je? • Wat betekent dat voor jou, dat Jezus de zonde zelf werd? Praat daar over met elkaar. • Lees eens samen het verslag over de kruisiging in een van de evangelien en dank God samen voor hoever God is gegaan om ons leven in Zijn Naam te kunnen geven. Ga naar hoofdstuk 15

	Lifestream Homesite van de schrijver Wayne Jacobson (Engels) Contact Contact mogelijk met de vertaler Coen Groos of met de webmaster Mirjam Slootweg alias Cybermier

	De schrijver, Wayne Jacobson, heeft vaak gezegd dat ‘HE LOVES ME’ het belangrijkste boek is dat hij ooit heeft geschreven. Het is zijn verlangen dat dit boek voor iedereen beschikbaar is. Leren leven vanuit de dagelijkse ervaring van Vaders liefde en niet vanuit een prestatie-gerichtheid die voortkomt uit een religieus plichtsbesef. Dit zal je leiden naar een intiemere vriendschapsrelatie met Hem. Het zal je diepste innerlijk raken en je volkomen veranderen. Het zal je vrijzetten om Hem in de wereld bekend te maken door met anderen deze reis te delen en je zult ervaren hoe fantastisch het leven van een christen kan zijn. Deze vertaling van ‘HE LOVES ME’ (van Wayne Jacobson) wordt je gratis aangeboden. Hoewel er copyright op rust, mag je het via de elektronische weg of in geprinte vorm doorgeven aan anderen, als je er maar geen geld voor vraagt en niets aan de inhoud verandert.